Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Για τη θρησκεία και την επιστήμη...

"...Το τι θα μπορούσε να καθορίσει τον Θεό, είναι να σκεφτούμε τον Θεό, 
ως την ενσωμάτωση των νόμων της φύσης. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αυτό 
που οι περισσότεροι άνθρωποι θα σκεφτόταν για τον Θεό. 
Τον έκαναν ένα ανθρωπόμορφο ον, με το οποίο μπορεί κανείς να έχει μια προσωπική σχέση. 
Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της θρησκείας, η οποία βασίζεται 
στην εξουσία και της επιστήμης, η οποία βασίζεται στην παρατήρηση και 
στην λογική. Η επιστήμη θα νικήσει, επειδή λειτουργεί..." 

Stephen Hawking

Εμπνευσμένοι δάσκαλοι της Φυσικής...

Πολλοί φυσικοί έχουν μείνει στην ιστορία για τα επιστημονικά τους επιτεύγματα. 
Σε αυτούς οφείλεται η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας, η βελτίωση της ζωής 
του σύγχρονου ανθρώπου και η απάντηση σε πολλά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά 
με το σύμπαν. Ποιοι όμως από αυτούς έγιναν γνωστοί και για τις ικανότητές τους 
στη διδασκαλία της φυσικής ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι εμπνέοντας τις νέες 
γενιές των φυσικών;

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στον Αμερικανό φυσικό, Ρίτσαρντ Φάινμαν
Η μοναδική και ανατρεπτική του ματιά στον τρόπο διδασκαλίας της φυσικής, τον 
ανέδειξε ως έναν «θρύλο» όχι μόνο μεταξύ των φοιτητών του στο Τεχνολογικό 
Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (ευρέως γνωστό ως Καλτέκ) αλλά και μεταξύ φοιτητών 
και πτυχιούχων φυσικών σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Προϊόν αυτών των μαθημάτων αποτέλεσαν οι τρεις τόμοι του «Οι διαλέξεις φυσικής 
του Feynman», βιβλία που έχουν γίνει πλέον κλασικά, βρίσκοντας θέση στη βιβλιο-
θήκη των περισσοτέρων φυσικών ανά τον κόσμο, πουλώντας πάνω από 1.500.000 
αντίτυπα. Ο Φάινμαν εισέπραττε μια ατέλειωτη αίσθηση ικανοποίησης από τη 
διδασκαλία της φυσικής και τη συναναστροφή του με τους προπτυχιακούς φοιτητές 
του, αφού ένοιωθε εγκλωβισμένος όταν δεν δίδασκε.

Μεγάλος δάσκαλος υπήρξε και ο βραβευμένος με Νόμπελ(1954), Γερμανός φυσικός, 
Μαξ Μπορν. Μαθητές του υπήρξαν φυσικοί που έγραψαν ιστορία με το επιστημονικό 
τους έργο, όπως οι Μαξ Ντελμπρύκ, Πασκουάλ Γιόρνταν, Μαρία Γκέμπερτ-Μάγιερ, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, Βίκτορ Βάισκοπφ κ.ά. Το βιβλίο του για την «Ατομική Φυσική» υπήρξε το καθιερωμένο σύγγραμμα για τον συγκεκριμένο τομέα της Φυσικής για πολλά χρόνια.

Ένα ακόμη παράδειγμα χαρισματικού δασκάλου ήταν ο Γερμανός θεωρητικός φυσικός, Άρνολτ Ζόμερφελντ. O Ζόμερφελντ, που δεν πήρε Νόμπελ (αν και προτάθηκε 84 φο-
ρές), είχε πολλούς μαθητές μεταξύ των οποίων οι βραβευμένοι με Νόμπελ Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, Βόλφγκανγκ Πάουλι, Χανς Μπέτε, Πίτερ Ντεμπάι.

Πέρα από λαμπρός επιστήμονας, εξαίρετος δάσκαλος υπήρξε και ο Βιεννέζος θεωρητικός φυσικός Πάουλ Έρενφεστ, που δίδασκε στο αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ολλανδίας,
στο Λέιντεν. Όταν ο Ζόμερφελντ είχε κληθεί να αξιολογήσει τον Έρενφεστ για να αναλά-
βει τη συγκεκριμένη έδρα στο πανεπιστήμιο,είχε γράψει για αυτόν:
«Διδάσκει κατέχοντας πλήρως το αντικείμενο. Δεν έχω ξανακούσει άλλον άνθρωπο να 
μιλά με τέτοια σαγήνη και μεγαλοπρέπεια. Κατέχει απολύτως την τέχνη της διαλεκτικής, των πνευματωδών επισημάνσεων και των μεστών νοήματος φράσεων με έναν εξαιρετικό τρόπο.»

Τέλος, ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στον βραβευμένο με Νόμπελ Σοβιετικό φυσικό, Λεβ Λαντάου.Ο Λαντάου ήταν γεννημένος δάσκαλος, με πάθος και ικανότητα να διδάσκει.
Είχε μάλιστα ιδρύσει και ένα «Ινστιτούτο Προβλημάτων Φυσικής» στη Μόσχα,που αναφέρεται και ως «Σχολή Λαντάου». Μαζί με συνεργάτες του είχε γράψει το πολύτιμο θεμελιώδες έργο του (δέκα τόμοι) με τίτλο «Μαθήματα Θεωρητικής Φυσικής». Με αυτή 
τη σειρά των βιβλίων γαλουχήθηκαν γενιές φυσικών, όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο κατάλογος των φυσικών που υπήρξαν δάσκαλοι με κεφαλαίο δέλτα είναι μεγάλος και 
η αναφορά όλων δύσκολη. Οι φυσικοί αυτοί κατάφεραν να συνδυάσουν με τον καλύτερο τρόπο την επιστημονική αξία με το χάρισμα της διδασκαλίας και αξίζουν τον θαυμασμό 
μας!

*Αναδημοσίευση από το http://physics4u.gr

3C75... Ένα δυαδικό σύστημα μαύρων οπών (Black Holes)...

Η ραδιοφωνική πηγή 3C75 είναι ένα δυαδικό σύστημα μαύρων οπών (Black Holes) 
στο σύμπλεγμα των γαλαξιών Abell 400 και απέχει από το Ηλιακό μας σύστημα πε-
ρίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός. Έχει τέσσερις πίδακες (δύο από κάθε μαύρη 
τρύπα).  
Περιτριγυρισμένες από αέρια που εκπέμπουν ακτίνες Χ πολλαπλών βαθμών και 
εκτοξεύουν πίδακες σχετικιστικών σωματιδίων, οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες 
απέχουν μεταξύ τους περίπου 25.000 έτη φωτός. 
Οι αστρονόμοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αυτές οι δύο υπερμεγέθεις μαύρες 
τρύπες συνδέονται μαζί με τη βαρύτητα σε ένα δυαδικό σύστημα. 
Τέτοιες θεαματικές κοσμικές συγχωνεύσεις πιστεύεται ότι είναι συνηθισμένες σε περιβάλλοντα συγκεντρωμένων συμπλεγμάτων γαλαξιών στο μακρινό Σύμπαν. 
Στα τελικά στάδια τους, οι συγχωνεύσεις αναμένεται να είναι έντονες πηγές βαρυ-
τικών κυμάτων.

Πηγές πληροφοριών : nasa.gov - pinterest.com

Γιατί βαθιά μου δόξασα... (Άγγελος Σικελιανός)...

Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη
και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου,
μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή,
νά που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή,
πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου…

Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πώς,
μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσαν ώρα,
σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός,
νά τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα,
λάμπ’ η στιγμή ολοστρόγγυλη στο νου μου σαν οπώρα,
βρέχει απ’ τα βάθη τ’ ουρανού και μέσα μου ο καρπός!…

Γιατί δεν είπα: «εδώ η ζωή αρχίζει, εδώ τελειώνει…»
μα «αν είν’ η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως…
μα κι ο σεισμός βαθύτερη τη χτίση θεμελιώνει,
τι ο ζωντανός παλμός της γης που πλάθει είναι κρυφός…»
νά που, ό,τι στάθη εφήμερο, σα σύγνεφο αναλιώνει, νά 
που ο μέγας Θάνατος μου γίνηκε αδερφός!…

Άγγελος Σικελιανός

Η Ιώ, ο δορυφόρος του Δία... με τα εκατοντάδες ενεργά της ηφαίστεια...

Η Ιώ, ο τρίτος κατά σειρά μεγέθους δορυφόρος του πλανήτη Δία που ανακαλύφθηκε 
από τον Γαλιλαίο το Γενάρη του 1610,  συνεχίζει να αποτελεί το πιο ενεργό ηφαιστεια-
κά σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα, σύμφωνα με νέες παρατηρήσεις και εκτιμήσεις
των αστρονόμων.  Χρησιμοποιώντας δύο από τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια του κόσμου, 
στην κορυφή του κοιμισμένου ηφαιστείου Μαουνακέα της Χαβάης, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, εντόπισαν 48 ενεργές ηφαιστειακές περιο-
χές στην επιφάνεια της Ιούς σε διάστημα 29 μηνών.

Η Ιώ, που έχει διάμετρο περίπου 3.600 χιλιομέτρων, εκτιμάται ότι διαθέτει εκατοντά-
δες ενεργά ηφαίστεια, περισσότερα από κάθε άλλο σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα.
«Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Ιώ είναι πολύ πιο ακραία από οτιδή-
ποτε υπάρχει στη Γη και συνεχίζει να μας εκπλήσσει», δήλωσαν οι αστρονόμοι,  
στη σχετική τους ανακοίνωση στο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας.
Η Ιώ είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από τη Σελήνη (περίπου κατά πέντε τοις εκατό), με 
ακτίνα 1.821,3 χιλιομέτρων και με μάζα περίπου 21 τοις εκατό μεγαλύτερη της Σελήνης). Έχει ελαφρά ελλειψοειδές σχήμα με τον μεγαλύτερό της άξονα στραμμένο προς τον Δία. Ανάμεσα στους δορυφόρους του Γαλιλαίου, έχει την τρίτη μεγαλύτερη μάζα και όγκο, 
μετά το Γανυμήδη και την Καλλιστώ.

Γεωλογικά είναι το πιο δραστήριο σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα επειδή βρίσκε-
ται αιχμαλωτισμένη σε μια βαρυτική παγίδα ανάμεσα στο Δία και τους γειτονικούς δο-
ρυφόρους Ευρώπη, Γανυμήδη και Καλλιστώ, που την έλκουν από διαφορετικές συνεχώς γωνίες. Μέσα σ’ αυτές τις παλιρροϊκές δυνάμεις η επιφάνεια του εδάφους της Ιούς ανεβοκατεβαίνει συνεχώς. Οι παλίρροιες θερμαίνουν το εσωτερικό της λιώνοντας τους βράχους, που μαζί με θειούχα αέρια ξεπετάγονται στην επιφάνεια με βίαιες ηφαιστεια-
κές εκρήξεις.
Ορισμένα από τα 400 ενεργά ηφαίστειά της εκτοξεύουν τα πυρακτωμένα τους υλικά σε ύψος εκατοντάδων χιλιομέτρων, ενώ καπναγωγοί διοξειδίου του θείου απελευθερώνον-
ται από το εσωτερικό και ανερχόμενοι παγώνουν και πέφτουν πάλι στο έδαφος σαν όμορ-
φο χρωματιστό χιόνι που καλύπτει την Ιώ με ρυθμό 10 εκατοστών το χρόνο. Με αυτό το ρυθμό, η Ιώ θα μπορούσε να αναποδογυρίσει τον εαυτό της μέσα σε μερικά μόνο εκατομ-μύρια χρόνια.
Η ηφαιστειακή της δραστηριότητα χρωματίζει την επιφάνεια της με διάφορες κόκκινες, κίτρινες, λευκές, πράσινες και μαύρες αποχρώσεις. Στην ίδια έντονη δραστηριότητα οφεί-λεται και το μεγάλο ύψος που έχουν ορισμένα από τα βουνά της που φτάνουν σε ύψος με-γαλύτερο από το όρος Έβερεστ της Γης. Στο εσωτερικό της υπάρχει ένας μεταλλικός πυ-ρήνας (μάλλον από σίδηρο και θειικό σίδηρο) με διάμετρο 900 χιλιομέτρων, ενώ νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο δορυφόρος αυτός αποτελείται από δύο στρώματα. Πάνω 
από τον πυρήνα υπάρχει ένας μανδύας με μερικώς ρευστά πετρώματα και λεπτό φλοιό.

*Η Ιώ πήρε το όνομά της από μια παρθένα την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας. Όμως η Ήρα 
την ζήλεψε, την μεταμόρφωσε σε αγελάδα κι έβαλε φύλακά της τον πανόπτη Άργο που 
είχε μάτια σε όλο του το σώμα. Όταν αργότερα ο Ερμής σκότωσε τον πανόπτη Άργο, 
η Ήρα έστειλε μια μύγα να ενοχλεί την Ιώ με αποτέλεσμα να τρέχει από τότε μανιασ-
μένη από χώρα σε χώρα.

Πηγές πληροφοριών : NASA - ΑΠΕ

Από τον Ριζοσπάστη (22 Οκτώβρη 2017)...

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Η φάκα όμως έχει συγκεκριμένο όνομα... Καπιταλισμός και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο...

Τρεις πρωτοπόροι φυσικοί επιστήμονες, στους οποίους η ανθρωπότητα χρωστάει πολλά...

Γαλιλαίος - Νεύτωνας - Αϊνστάιν...

Αμνησία... (Μιχάλης Γκανάς)...

Η κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα
σβήνει την προηγούμενη και πάει. 
Άλλοτε σβήνει την επόμενη,
καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα.

Βροχές θυμάμαι και πουλιά
και ιστορίες που δεν έζησα ποτέ μου.

Τις νύχτες γράφεται το μέλλον μου,
τα φοβερά καθέκαστα της επομένης,
και πρέπει να ξυπνάω στις εφτά, 
με την ψυχή στα δόντια να γυρίζω,
για να προλάβω τις παραγγελίες.

Χιόνια θυμάμαι και βουνά
και εξορίες που δεν έζησα ποτέ μου.

Λησμόνησα τους ίδιους τους γονείς μου, 
πώς ήτανε και ποιοι και πόσοι.
Κοιτάζω γράμματα, φωτογραφίες,
δεν ξεχωρίζω ζωντανούς και πεθαμένους.
Γριές και γέροι και παιδιά,
μεσήλικες θλιμμένοι.

Μάτια θυμάμαι και φωνές,
πρόσωπα που δε γνώρισα ποτέ μου.

Μιχάλης Γκανάς... Από τη συλλογή "Γυάλινα Γιάννενα"

Εκεί... που θα ψηλώσει το μπόι του Ανθρώπου...

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Ένα τεράστιο σπήλαιο στη Σελήνη… ανακάλυψε ιαπωνικός δορυφόρος...

Ένας ιαπωνικός δορυφόρος, ο Selenological and Engineering Explorer (Selene), που παλαιότερα βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ανακάλυψε σε αυτήν ένα τερά-
στιο σπήλαιο, που εκτιμάται ότι έχει μήκος 50 χιλιομέτρων και πλάτος 100 μέτρων 
(είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το σπήλαιο που ανακαλύφθηκε στο παρελθόν).
Αυτό επιβεβαίωσε τώρα η ιαπωνική διαστημική υπηρεσία (JAXA) και ανακοίνωσε 
ότι το σπήλαιο θα ήταν ιδανικό για να αξιοποιηθεί ως προστατευμένη διαστημική 
βάση, διευκολύνοντας έτσι μια μελλοντική εποίκιση του φεγγαριού.
Στην επιφάνεια της Σελήνης, στην περιοχή των λόφων Μάριους, φαίνεται από ψηλά 
το στρογγυλό άνοιγμα του σπηλαίου με πλάτος 50 μέτρων και βάθος επίσης 50 μέτ-
ρων. Η υπόγεια κοιλότητα μπορεί να περιέχει νερό σε μορφή πάγου, το οποίο θα ήταν 
δυνατό να αξιοποιηθεί, ακόμη και για τη μετατροπή του σε καύσιμα. 
Οι Ιάπωνες επιστήμονες εκτιμούν ότι το τεράστιο φυσικό τούνελ σχηματίσθηκε από 
λάβα που χύθηκε, όταν στη Σελήνη υπήρχε έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν 
από περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Με δεδομένο ότι η Σελήνη δεν διαθέτει προστατευτική ατμόσφαιρα, σπήλαια αυτού 
του είδους είναι κατ’ εξοχήν υποψήφια για σεληνιακές βάσεις. Έχουν σταθερή θερμο-
κρασία (ενώ στην επιφάνεια η μέση θερμοκρασία κινείται από 107 βαθμούς Κελσίου 
τη μέρα έως μείον 153 βαθμούς τη νύχτα) και μπορούν να προστατεύσουν τόσο τους ανθρώπους όσο και τον εξοπλισμό τους από τους αστεροειδείς, τους μικρομετεωρίτες 
και την ακτινοβολία, την κοσμική και την υπεριώδη του Ήλιου.
Η Ιαπωνία έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να στείλει αστροναύτη στο φεγγάρι για 
πρώτη φορά γύρω στο 2030, πιθανώς μαζί με τη NASA και άλλες χώρες. Η Κίνα θέλει 
να στείλει την πρώτη επανδρωμένη αποστολή της στη Σελήνη το 2036 και έχει φιλόδο-
ξα σχέδια για τη δημιουργία μόνιμης σεληνιακής αποικίας. Η Ρωσία θέλει επίσης να ξεκινήσει την κατασκευή μιας βάσης, αρχικά για τέσσερις ανθρώπους, έως το 2030. 
Και οι ΗΠΑ, που πρώτες -και μόνες μέχρι τώρα- πάτησαν το πόδι τους εκεί, έχουν τα 
δικά τους σχέδια επιστροφής.

Πηγές πληροφοριών : ΑΠΕ-ΜΠΕ – theguardian.com

Στο φως το θέατρο της Αρχαίας Θουρίας στη Μεσσηνία. Ανακαλύφθηκαν ορχήστρα, κερκίδες και εδώλια...

Στο φως ήρθε μεγάλο μέρος του αρχαίου θεάτρου Θουρίας, το οποίο ανακαλύφθηκε 
πέρυσι κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας. Η ανασκαφή πραγματοποιήθηκε 
στη θέση «Ελληνικά» της αρχαίας Θουρίας και έφερε στο φως ολόκληρη την περίμε-
τρο της ορχήστρας του αρχαίου θεάτρου, η διάμετρος της οποίας είναι 16,30μ. 
Η Θουρία ήταν αρχαία πόλη της Μεσσηνίας, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, κα-
θώς ήταν η σημαντικότερη πόλη της δυτικής Μεσσηνίας και η δεύτερη σε δύναμη πό-
λη μετά τη Μεσσήνη.... 

Οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν έναν αγωγός των ομβρίων που περιτρέχει την ορχήστρα 
καθώς και η πρώτη σειρά των εδωλίων τα οποία βρίσκονται αδιατάρακτα στη θέση τους. Πίσω από την πρώτη σειρά των εδωλίων εμφανίστηκε το κατώτερο μέρος του κοίλου 
όπου υπάρχει μεγάλος αριθμός πεσμένων αρχιτεκτονικών μελών από τις υπερκείμενες κερκίδες, μεταξύ των οποίων πολλά τμήματα ακέραιων εδωλίων.... 
Η συνολική έκταση του έως σήμερα ανεσκαμμένου χώρου είναι 51,25μ από Β-Ν και 
28,20μ. από Α-Δ. 
Η ανασκαφή πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εται-
ρείας,  με τη διεύθυνση της Εφόρου Αρχαιοτήτων Ξένης Αραπογιάννη...

*Αναδημοσίευση από τη "Μηχανή του Χρόνου" (mixanitouxronou.gr)


Το βιολογικό ρολόι της Γης...

Οι θρησκείες δεν ενώνουν τους ανθρώπους, τους χωρίζουν...

Απόψε το βράδυ κορυφώνεται η βροχή των Ωριωνιδών...

Οι Ωριωνίδες, η βροχή από «πεφταστέρια» του φθινοπώρου, κορυφώνονται το βράδυ της Παρασκευής προς χαράματα Σαββάτου στο βόρειο ημισφαίριο. 
Οι Ωριωνίδες είναι μια μέτριας έντασης βροχή διαττόντων, που κάθε χρόνο εμφανίζονται 
από τις 2 Οχτώβρη έως τις 7 Νοέμβρη.
Οι καλύτερες ώρες για παρατήρηση, είναι με κατεύθυνση προς την ανατολή, λίγο μετά τα 
μεσάνυχτα και πριν την αυγή, στο μέτρο βέβαια που ο κατά τόπους ουρανός είναι καθαρός 
από σύννεφα.
Οι Ωριωνίδες φαίνεται να προέρχονται από μια περιοχή πάνω από το πολύ λαμπρό άστρο Μπετελγκέζ (κόκκινος υπεργίγαντας) στον αστερισμό του Ωρίωνα, από όπου έχουν πάρει 
και το όνομά τους. Όμως στην πραγματικότητα αποτελούν απομεινάρια από την ουρά του 
κομήτη του Χάλεϊ και εμφανίζονται κάθε φορά που η τροχιά της Γης διασταυρώνεται με τα σωματίδια που αφήνει πίσω του το πέρασμα του κομήτη στην πορεία του γύρω από τον Ήλιο. Δεκάδες μετέωρα, συνήθως γύρω στα 20 έως 50 την ώρα, εισέρχονται και καίγονται στην ατμόσφαιρα της Γης. Τα «πεφταστέρια» συχνά κινούνται με μεγάλη ταχύτητα έως 67 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, αφήνοντας έντονα ίχνη στον ουρανό.

Οι Ωριωνίδες είναι μία από τις δύο «βροχές» από πεφταστέρια που δημιουργεί η ουρά του διάσημου κομήτη του Χάλεϊ. Η δεύτερη είναι οι Ήτα Υδροχοΐδες που κορυφώνονται στις αρχές Μαΐου. Ο κομήτης (που πήρε το όνομα του Βρετανού αστρονόμου Έντμοντ Χάλεϊ) εμφανίζεται στην εσωτερική περιοχή του Ηλιακού μας συστήματος κάθε 75 ή 76 χρόνια και είναι τόσο φωτεινός, που είναι ορατός με γυμνά μάτια. Τελευταία φορά εμφανίστηκε στον ουρανό της Γης το 1986 και η επόμενη θα είναι το 2061.

Κοσμάς Λεοντιάδης

Πηγές πληροφοριών : Space.com, ΑΠΕ-ΜΠΕ